March 3, 2007

Lubie byc swiatkiem przemijajacego czasu. Ludzie idacy po chodniku maja takie rozniace sie swiaty. Tu starsi uwazaja na laczenia betonowych plyt zeby sie nie potknac, tam dzieci ktorych wzrost wprost zaskakuje i nie chce sie wiezyc ze takie malutkie juz moze chodzic ;).

Jest dzien. Wlasnie. Tak bardzo inaczej teraz to wszystko wyglada. Nie ma juz cieni i polysku swiecy ktora stoi obok i pachnie. Sa jasne promienie slonca ktore budza do zycia, ktore daja nadzieje i usmiech na twarzy. Spiesze sie w tlumie idac sam. Kryje w sobie szepty ktore mi przychodza na mysl widzac przed soba mloda kobiete ubrana w sukienke mini ;). Inna idzie z malym psem. Ta widze czesto. Lubie jak ma rozpiete wlosy a popoludniowe slonce sprawia ze sa tego samego koloru co kasztany. Chowam sie w swiecie ksiazek. Otaczam wrecz nimi czasem. Nie oczekuje wtedy zeby ktos zrozumial moje mysli, moje marzenia i spostrzerzenia a nawet opinie na to co widze co czuje. Moze sa potrzebni i ci ktorzy scieraja kurz ze starych slow aby swiat nie zapomnial czym jest abstrakcyjne spojrzenie na swiat.

Poranna kawa przed 7 rano. Ahh… ten czas jest wciaz czescia nocy dla mnie. Przynajmniej do momentu kiedy wychyle swoja glowe za drzwi i orzezwi mnie chlodne powietrze. Caly tydzien nie dali spac. Ciagle sie cos dzialo. Wczoraj to mnie nawet woda podeszla ;))). Pewnie zamiast kobiety. Pffff. Ale nagla akcja “szmata i wiaderko” pomyslnie zakonczyla te oto mini tragedie. Zwolnilem czytanie ksiazek. Jakos ostatnio ciagle TV. Brak ruchu pewnie sie zle na mnie odbije, ale pobiegam sobie w pracy. Tesknie za zmiana swojego zycia. Znowu chce tego bardzo mocno.

Zaginela jedna z rybek,, ehh ;). To juz chyba dwie padly w ostatnich dniach. Nie kupuje nowych, czekam. Kawa zaczyna dzialac. Mozdzek niedlugo bedzie przez kilka godzin pracowal na pelniuskich obrotach. Lubie to uczucie.