i znow i znowu

…kiedys   pomyslalem sobie ze nalezy zrobic rzecz ostateczna. Taka  po ktorej juz nie ma myslenia o tym ze to  co sie zrobilo mozna jeszcze  naprawic, mozna zmienic zeby nie wygladalo   tak zle jak  sie to  tylko wydaje. Koniec  zycia nie jest powiazany z tym co sie dziiieje  w innych rejonach nazego zycia. Wtedy  przestaja istniec  chwile   lub sprawy dla  ktorych poswiecamy minuty swojego codziennego istnienia.  Powstaje  tylko  istnienie nas samych. Moment dla ktorego chcielibysmy  byc zapamietani. Smieje sie  kiedy budze sie nastepnego poranka z planamiii na to co sie ma stac w ten  dzien. Uswiadamiam sobie ze  istnienie ma sens, ze bycie na dnie jest  tylkko  przejsciowym oddechem   ktory znika bo trzeba nabrac   kolejnego. Zamyslony odchodze na bok,  patrze na ludzi siedzacych obok mnie, wnioskuje z ich   rozmow jakie jjesst ich zycie, jak lepsze jest mojje przez to ze ich nie jest takiie perfekt. Uswiadamiam sobie ze nie jest  tak zle. Zycie  to karuzela. Obraca sie. Jutro znow bede na dole, ale po jutrze bede tarzanem  swojego  bycia.